Annechien ten Have, varkensboerin, innovator en ondernemer uit Beerta, vertelt in Bert op de Kovvie haar verhaal over het bouwen van een drie sterren beter leven vakantieoord voor haar varkens, over de prijs die aan succes hangt en de middag waarop alles in brand stond. “Het ergste wat je als boer kan overkomen.”

Annechien ten Have groeit niet op met een strak uitgestippeld ondernemersplan. Ze studeert in Groningen, volgt verschillende opleidingen binnen het onderwijs en staat uiteindelijk voor de klas. Na haar studie gaat ze met haar man bij Noordbroek/Zuidbroek wonen. Ze krijgen twee kinderen en verhuizen terug naar Beerta. “Toen ik weer terug ging naar Beerta voelde ik wel; ik ga nu terug naar huis.”

Ze noemt zichzelf een echte Beertster. Op dat erf, haar werkplek en thuis, begint haar ondernemersverhaal. Annechien reist de wereld rond en kijkt over de grens. Van Nieuw-Zeeland naar China, Brazilië, Australië, Canada. Ze combineert ideeën en komt op iets nieuws. “Eigen haard is goud waard.” Ze spreekt over Nederland als land waar innovatie, organisatie en ondernemerschap samenkomen.

Op hun bedrijf lopen 300 zeugen en ongeveer 2000 vleesvarkens. Biologisch gehouden. Er komt een nieuwe stal naar Oostenrijks voorbeeld. “Het moet gewoon kloppen.” Houtbouw zorgt voor rust en ventilatie. Mest wordt vergist in een biogasinstallatie. “Als je het kunt, moet je het ook gewoon doen.” Annechien wordt Agrarisch Ondernemer van het Jaar, wint een internationale prijs, er verschijnt een boek en een kunstproject. Maar zichtbaarheid betekent ook commentaar en activisten. “Het naarste is dat je je niet kunt verweren.”

Tijdens een normale dag ontstaat brand op het bedrijf. Ze proberen te redden wat kan. Haar man raakt zwaar verbrand. Niet alles kan gered worden; kraamzeugen met biggetjes verbranden. Terwijl haar man wordt behandeld, staan er mensen te filmen. “Ik denk dat doe je niet.” Inmiddels heeft het bedrijf drie sterren beter leven keurmerk. Ze maakt het bedrijf klaar voor de toekomst. “Tel je zegeningen.” Geworteld in Beerta. Doen wat je kunt en de wereld verbeteren op je eigen erf.

• ​0:00 Introductie
• ​1:19 Rondleiding door het bedrijf
• ​8:37 Internationale ervaring & landbouwvisie
• ​10:19 Transparantie & sector onder de loep
• ​12:40 De stalbrand
• ​18:44 Gevolgen van de brand
• ​19:30 Persoonlijke impact & kritiek
• ​21:00 Succes & ondernemerschap
• ​25:55 Achtergrond & ondernemersgezin
• ​31:55 Geloof & houvast
• ​37:45 Afsluiting

Welkom bie Bert op de Kovvie! Bert reist het Groningerland door, op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ‘n kopje kovvie, delen bekende en minder bekende Grunnegers, hun levensverhalen en inzichten met hem. Reis je mee?

Volg Bert op de Kovvie op sociale media!

• ​📸 Instagram - https://www.instagram.com/bertopdekovvie/
• ​💻 Facebook - https://www.facebook.com/bertopdekovvie
• ​📲 TikTok - https://www.tiktok.com/@bertopdekovvie

Op één bank zitten twee generaties Gosselaar: vader en dochter, zichtbaar verbonden door meer dan alleen bloed. Frits en Fieke Gosselaar zijn beiden meester in de rechten, maar vonden ieder hun eigen weg in taal. Waar Frits zijn verhalen vertelt aan mensen om zich heen, vangt Fieke haar wereld in boeken en gedichten. In woorden ontmoeten ze elkaar: in precisie, rechtvaardigheid en liefde voor taal.

Frits wordt geboren in Groningen en groeit op op een boerderij in Finsterwolde. Taal speelt al vroeg een rol in zijn leven: thuis wordt strikt onderscheid gemaakt tussen Nederlands en Gronings, elk aan zijn eigen kant van de deur. Als jongen zoekt hij de bedrijvigheid van het land, de arbeiders en de machines. Toch kiest hij niet voor het boerenbedrijf, maar voor de rechten. Met woorden wil hij mensen bijstaan die anders niet gehoord worden.

Zijn loopbaan als advocaat brengt hem uiteindelijk naar Winschoten, waar hij samen met zijn vrouw 45 jaar een praktijk runt. Personen- en familierecht, burgerzaken: werk vol levensverhalen, waarover hij nooit spreekt. “Gesloten boek.” Buiten de rechtszaal blijft hij een man van de grond en de rust: hij wordt imker en staat graag tussen zijn bijen, kijkend en zorgend.

Dochter Fieke groeit op in hetzelfde Finsterwolde, maar leert het Gronings pas later, op het voetbalveld. Ze kiest op het laatste moment voor een rechtenstudie — net als haar vader — en krijgt geen grootse reacties, maar wel stille trots. Toch blijkt het recht niet haar eindstation. Taal is dat wel. Ze wordt schrijver, dichter en erfgoedwerker, met minimale woorden en maximale zeggingskracht. Haar missie: de Groningse taal toegankelijk houden, zonder drempels, voor jong en oud.

Vader en dochter delen hun liefde voor woorden die kloppen en hun diepe verbondenheid met het Groninger landschap. De ruimte, de wind, de polder. Waar Frits 45 jaar zwijgend mensen bijstaat, vangt Fieke complete levens in een paar zinnen. Twee generaties, één grond, en woorden die blijven.

• 0:00 Intro & welkom
• 0:40 Vader en dochter Gosselaar
• 2:50 Opgroeien in Groningen en Oldambt
• 5:00 Gronings spreken, afleren en identiteit
• 8:10 Herkomst van het Gronings (Saksisch)
• 11:30 Schrijven en poëzie in het Gronings
• 16:40 Van boerenzoon naar advocaat
• 18:50 Recht doen aan de burger
• 23:00 Imker
• 25:56 Gronings vandaag onder jongeren
• 31:04 Geloof en vragenpot
• 34:30 Liefde voor het Groninger land
• 37:50 Afsluiting

Welkom bie Bert op de Kovvie! Bert reist het Groningerland door, op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ‘n kopje kovvie, delen bekende en minder bekende Grunnegers, hun levensverhalen en inzichten met hem. Reis je mee?Volg Bert op de Kovvie op sociale media!

• 📸 Instagram - https://www.instagram.com/bertopdekovvie/
• 💻 Facebook - https://www.facebook.com/bertopdekovvie
• 📲 TikTok - https://www.tiktok.com/@bertopdekovvie

“Buiten mijn familie om zijn Herman Brood en de Stones gewoon belangrijk.” Op 11 juli 1962, om precies 15.03 uur, stonden de Rolling Stones voor het eerst in hun originele bezetting op een podium in Londen. Op exact datzelfde moment werd in Winschoten een jongen geboren: Daniël. En die lotsbestemming is sindsdien nooit meer van hem losgekomen. “Vrienden van mij die zeggen: jij bént de Rolling Stone”. En als je zijn ‘hok’ binnenstapt, snap je meteen waarom. Van schilderijen en rockiconen tot een dierbaar gedicht van zijn kleinkinderen; hier woont rock-’n-roll.

Van koken naar festivals

Daniël groeit op als een gelukkige jongen in Winschoten, met veel buiten spelen en bootjes varen. Via wat omzwervingen belandt hij in de beveiliging en daar valt alles op z’n plek.

Lowlands. Pinkpop. Zwarte Cross. Dance Event. Hij is erbij. Terwijl duizenden mensen losgaan op muziek, heeft Daniël zijn ogen op de menigte. “Als er iemand met een mes begint te zwaaien, dan heb je zo'n mooi spreek sleuteltje: op zoveel graden staat iemand te zwaaien met een stok en dan hoor je terug: begrepen, ik zie het al!.”

En dan ontmoet hij, op jonge leeftijd, zijn grote held: Herman Brood. Dit keer niet als fan, maar als mens. Vanaf dat moment vind je ze samen backstage, in radiostudio’s, op plekken waar muziekgeschiedenis wordt geschreven en ze raken bevriend. Als Daniël over Herman praat, zie je het in zijn ogen glinsteren. “Als je dan met Herman naar Pinkpop gaat en je staat daar achterop de tribune en je ziet dat heel de Pinkpop uit z'n dak gaan als hij wordt aangekondigd, ja dat dan sta je zelf ook met kippenvel.” Maar Herman bleef altijd zichzelf. Met Herman reist Daniël ook naar plekken waar de rauwe achterkant van het leven zichtbaar wordt. Junkies op stations, meisjes van veertien die zichzelf verkopen voor een shotje dope. “Eigenlijk begint dat mij te irriteren en wil ik van alles doen. Maar je kan eigenlijk niks doen.”

Lotsbestemming

Daniëls verjaardag, 11 juli, is niet alleen verbonden met het eerste optreden van de Rolling Stones. Sinds 2001 draagt die datum ook een ander gewicht: het is de dag waarop Herman Brood uit het leven stapte. “Dan valt even dat gordijn voor je ogen,” zegt Daniël. “Het doet mij wel wat, want als ik zie wat wij allemaal beleefd hebben, daar kan ik wel een boek over schrijven.” Zijn verjaardag voelt sindsdien dubbel; Dankbaar dat hij Herman mocht meemaken. Dat hij hem niet alleen als icoon kende, maar ook als mens. Verdrietig dat hij er nu niet meer is. Net als de Rolling Stones praat Daniël vol lof over Herman: “Die jongens zijn puur natuur en wat je daar op het podium ziet, dat is gewoon puur natuur. En dat was met Herman ook.” Die echtheid probeert hij nu te vangen in zijn schilderijen. Hij werkt intuïtief en zet eerst zijn handtekening “Ik zet eerst mijn handtekening, valt hij ondersteboven, dan weet ik in elk geval hoe die weer moet staan.” en dan ontstaat er iets “Dan denk ik wat zie ik daarin? Oh ja, daar zie ik een zeilbootje of weet ik veel wat. Het is allemaal verschillend.”

Welkom bie Bert op de Kovvie! Bert reist het Groningerland door, op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ‘n kopje kovvie, delen bekende en minder bekende Grunnegers, hun levensverhalen en inzichten met hem. Reis je mee?

Volg ons op sociale media!

• ​📸 Instagram - https://www.instagram.com/bertopdekovvie/
• ​💻 Facebook - https://www.facebook.com/bertopdekovvie
• ​📲 TikTok - https://www.tiktok.com/@bertopdekovvie

• ​0:00 Herman Brood en 11 juli
• ​0:40 Welkom bij Bert op de Kovvie
• ​1:19 Op bezoek in het atelier
• ​3:00 Muziek, Stones en identiteit
• ​7:06 Werk, festivals en rock-n-roll
• ​8:35 Herman Brood in zijn leven
• ​16:08 Schilderen, radio en herinneringen
• ​20:11 Ziekte en veerkracht
• ​24:32 Bowie, Berlijn en de onderkant
• ​28:18 De dood van Herman Brood
• ​31:33 Geloof, twijfel en bijna-dood
• ​33:14 Familie en opa zijn
• ​40:22 Hoop na dit leven