In de nieuwe aflevering van de podcast Eilandkunst blikken Nel van Engen en Wijnand Legerstee terug op de vijftigjarige geschiedenis van Filmhuis Middelharnis, het oudste en kleinste filmhuis van Nederland. Zij vertellen hoe dit initiatief in 1976 van start ging, hoe de techniek achter de schermen is geëvolueerd en welke rol het filmhuis speelt als cultureel ontmoetingspunt op het eiland. Ook bespreken zij de speciale activiteiten rondom het gouden jubileum en hun visie op de toekomst van film als cultuurgoed.

In deze aflevering van de podcast Eilandkunst zijn voorzitter Niels Snoek en dichteres Froukje Bieneveld van De Reizende Dichters te gast. Zij vertellen over de poëziegroep die sinds 2007 actief is op Goeree-Overflakkee. In het gesprek leggen zij uit hoe de groep is ontstaan, wat zij doen en waarom zij poëzie onder de aandacht brengen bij een breed publiek op het eiland en daarbuiten.

De Reizende Dichters
De groep begon in 2007 na een spontaan idee tijdens een festival. De naam werd bedacht door Jan Tromp en verwijst naar een reizend orkest. De dichters trekken sindsdien het hele eiland over om hun werk voor te dragen, van Ouddorp tot Ooltgensplaat. Ook treden zij op buiten het eiland, onder meer op Schouwen en Voorne-Putten. De groep telt nu elf actieve leden.

De Reizende Dichters geven vier keer per jaar een eigen tijdschrift uit, o-o-go. Binnenkort start de negentiende jaargang. Daarnaast werken zij aan hun zevende bundel in losse bladen. Het thema van deze uitgave is ‘schooltijd’.

Samenwerken
De dichters komen elke maand bij elkaar om elkaars werk te bespreken. Zij kijken samen naar woordkeuze, volgorde en titel. Froukje Bienefelt sloot zich in 2008 aan, na een oproep in de krant. Zij won later de Rabo Cultuurprijs. Volgens haar helpt het overleg om beter te schrijven, al volgt zij soms bewust haar eigen weg. Voor haar is poëzie een manier om ervaringen uit het dagelijks leven te verwerken.

Zichtbaar
De groep wil poëzie ook buiten boeken en optredens laten zien. Zo hangen er gedichten in het gemeentehuis en zijn er teksten geplaatst bij verschillende kreken. Daarbij werkten de dichters samen met middelbare scholieren. Snoek zegt dat er in Nederland veel straatgedichten zijn, maar dat er op Goeree-Overflakkee nog ruimte is voor meer.

Jongeren
Om de groep in stand te houden zoeken De Reizende Dichters nieuwe leden, vooral jonge mensen. Volgens Bienefelt kan schrijven helpen om gevoelens te ordenen en te delen. Wie de groep wil leren kennen, kan op 31 januari 2026 een poëzieavond bezoeken in het Diekhuus in Middelharnis. Daar zijn ook gastdichters en muziek te horen.

In de nieuwe aflevering van de podcast Eilandkunst vertellen architect Arthur Broek en beeldhouwer Leo van den Bos over de beelden die in de openbare ruimte op Goeree-Overflakkee staan. Zij leggen uit waarom zij deze kunstwerken systematisch in kaart brachten, wat zij onderweg aantroffen en welke betekenis de beelden volgens hen hebben voor het eiland. Ook bespreken zij wat er nodig is om het kunstaanbod beter te onderhouden en zichtbaar te maken.

Eilandbeelden
Het inventarisatieproject ‘Eilandbeelden’ ontstond uit de wens om een volledig beeld te krijgen van de kunst die verspreid door het eiland te vinden is. Van den Bos, die in 2016 naar Ouddorp verhuisde, begon de beelden te onderzoeken vanwege zijn interesse in lokale geschiedenis en vakmanschap. Broek, die er sinds 2008 woont, zag de behoefte om deze werken als cultureel erfgoed te registreren. In de zomer van 2024 trokken zij wekelijks het eiland over en legden zij meer dan vijftig beelden vast, verspreid over veertien dorpen. Daarbij keken zij naar materiaal, vorm, omgeving en staat van onderhoud.

Onderhoud
In de podcast noemen Broek en Van den Bos zowel sterke kunstwerken als beelden die in slechte staat verkeren. Zo roemen zij het beeld van Theresia van der Pand-Leeuwen op de begraafplaats in Middelharnis, terwijl andere werken volgens hen lijden onder slijtage of ongunstige plaatsing. Ook de reeks landart-elementen langs de N215 komt aan bod. Deze vormen een herkenbaar geheel, maar zijn door de jaren heen deels aangetast.

Betere zorg
De inventarisatie geldt als een nulmeting die volgens de makers een basis vormt voor toekomstig beleid. Zij pleiten in de podcast voor duidelijke afspraken over onderhoud en bescherming van kunst in de openbare ruimte. Ook wordt gewerkt aan lesmateriaal voor scholen en aan ideeën om inwoners meer te betrekken, zoals wandelroutes en QR-codes bij de beelden. De inventarisatie is in concept bij de gemeente ingediend en de werkgroep hoopt het uiteindelijk in boekvorm te publiceren.