In een nieuwe aflevering van de podcast Eilandkunst gaan we in gesprek met de 25-jarige hiphopartiest Lars van der Groef, ook wel bekend onder zijn artiestennaam Dayla. Hij werpt een blik op de wereld van de Nederlandstalige hiphop op Goeree-Overflakkee en vertelt hoe hij als 'eilander' zijn weg heeft gevonden naar de prestigieuze Herman Brood Academie om zijn passie voor taal en muziek verder te professionaliseren.

De aflevering is te beluisteren via Spotify, Amazon Music en Apple Podcasts.

Wat begon met een vroege passie voor muziek en taal, is voor Lars uitgegroeid tot een serieuze artistieke loopbaan. In de podcast legt hij uit dat hiphop veel meer is dan alleen muziek; het is een brede culturele stroming die ook dans en graffiti omvat. Hoewel hij inmiddels in Amersfoort woont, blijven zijn wortels op het eiland een belangrijke rol spelen in zijn leven en werk.

Lars deelt openhartig zijn ervaringen op de Herman Brood Academie, een opleiding die hij omschrijft als een essentieel ontwikkelingstraject waar hij leerde om vooral zijn eigen artistieke koers te varen. Achter de schermen werkt hij nauw samen met zijn vaste producer Milan, eveneens een oud-schoolgenoot, met wie hij de beats en teksten tot een harmonieus geheel smeedt. Zijn schrijfproces is vaak intuïtief, waarbij alledaagse momenten en specifieke gevoelens worden vertaald naar wat hij zelf omschrijft als "poëzie op een hiphopbeat".

Een bijzonder hoogtepunt in zijn oeuvre is het project 'Nova', met het sfeervolle nummer 'Schaduw van de nacht'. Hierin zoekt Lars de grenzen op van het genre door meer melodie en een ruimtelijk, bijna zweverig geluid toe te voegen. Zijn teksten zijn vaak niet letterlijk bedoeld, maar nodigen de luisteraar uit om een eigen invulling te geven aan de beelden die hij oproept.

Naast zijn eigen muziek is Lars nauw betrokken bij de eilandgemeenschap als lid van de Culturele Raad, waar hij de gemeente adviseert over cultuurinitiatieven. Ook achter de schermen zet hij zich in voor het lokale aanbod; zo was hij dit jaar verantwoordelijk voor de muziekprogrammering van de KunstKijk, waarbij hij diverse locaties voorzag van passende muzikale optredens.

In een nieuwe aflevering van de podcast Eilandkunst gaan we in gesprek met Koos van Rijn en Ivette Jansen van de werkgroep Kunstkijk Goeree-Overflakkee. Zij werpen een blik op de organisatie van de aanstaande 19e editie en vertellen hoe dit grootschalige evenement, gedragen door een toegewijde werkgroep, kunst en cultuur op het hele eiland toegankelijk maakt voor een breed publiek.

De aflevering is te beluisteren via Spotify, Amazon Music en Apple Podcasts.

Wat ooit begon als een bescheiden atelierroute, is inmiddels uitgegroeid tot een omvangrijk kunstevenement dat dit jaar maar liefst 83 kunstenaars verwelkomt op 34 verschillende locaties. Van Ouddorp tot Ooltgensplaat transformeren schuren, tuinen en historische panden tot tijdelijke expositieruimtes, waarbij de werkgroep streeft naar een zorgvuldige balans en afwisseling per locatie.

De organisatie draait op een vaste werkgroep van vrijwilligers die, zeker naarmate het evenement nadert, met hoge frequentie vergadert om alles in goede banen te leiden. Achter de schermen zet een enthousiaste bouwploeg zich in voor de logistiek, terwijl nieuwe leden onlangs hebben gezorgd voor een volledig vernieuwde huisstijl en website. De passie van de vrijwilligers is de motor achter het succes; zij verzorgen alles van de ballotage van kunstenaars tot de inrichting van complexe locaties.

Een bijzonder hoogtepunt van deze editie is het thema 'Kleur bekennen', dat als een rode draad door het programma loopt. Dit jaar dient het monumentale Fort Prins Frederik in Ooltgensplaat voor het eerst als prominente locatie en decor voor de officiële opening. Naast beeldende kunst biedt het programma een grote veelzijdigheid met muziekoptredens, een samenwerking met het filmhuis en diverse workshops, zoals glas graveren en linoleum snijden.

Het betrekken van de eilandgemeenschap en de jeugd is een essentieel onderdeel van de Kunstkijk-formule. Zo exposeren leerlingen van de RGO maar liefst 120 werken rondom het thema en wordt er nauw samengewerkt met lokale verenigingen zoals de fotoclub en de amateurschilderclub 'De Streek'.

Deze werkwijze heeft de Kunstkijk een vaste en onmisbare plek gegeven in het culturele aanbod van Goeree-Overflakkee. Met ruim 10.000 bezoekmomenten per jaar blijft het evenement een podium bieden dat de creatieve dialoog op het eiland stimuleert en levend houdt. Of het nu gaat om het ontdekken van een nieuw talent in een afgelegen schuur of het bewonderen van installaties in het fort, de Kunstkijk nodigt iedereen uit om dit voorjaar kleur te bekennen.

Anneke van der Slik gaat in gesprek met Jan Jorissen en Bert Visser van de Stichting Visserij Historie Middelharnis. Zij werpen een blik op de rijke maritieme historie van het eiland en vertellen hoe de stichting, dankzij een enthousiaste groep vrijwilligers, varend erfgoed zoals de historische schokker MD3 uit 1883 behoudt voor de toekomst.

De roemruchte schokker MD3 begon ooit als torpedistenschip voor defensie, werd later gebruikt voor de visserij door de Middelharnisse familie Groen en diende ten slotte als charterschip. Wat begon met de aankoop in Enkhuizen en een ijskoude, stormachtige tocht naar het eiland, is inmiddels getransformeerd naar een grootschalig restauratieproject met een vaste ligplaats in het havenkanaal van Middelharnis.

De stichting draait op een vaste ploeg van overwegend oudere vrijwilligers, die vrijwel dagelijks aan boord te vinden zijn om te klussen en het schip in oude glorie te herstellen. De focus ligt op het behoud van de visserijgeschiedenis; zo is het schip grondig gerestaureerd, waarbij het onder meer is voorzien van een indrukwekkende nieuwe mast van een boom uit de Ardennen en authentieke zwaarden.

Achter de schermen wordt de stichting tevens gedragen door andere bijzondere projecten, zoals de bouw van een replica van een historische beugvisserijsloep. Leden hebben met diverse vrijwilligers maandenlang gewerkt aan deze houten sloep, die nu wekelijks in het kanaal wordt gebruikt en onderhouden door een lokale damesroeiclub.

Een essentieel onderdeel van de cultuur van de stichting is het betrekken van de gemeenschap; zo is de aanschaf van het schip gefinancierd via een historische 'partenrederij' waarbij eilandbewoners een aandeel konden kopen. Ook wordt er volop samengewerkt met het plaatselijke streekmuseum, wat onder andere leidde tot de heroprichting van een breiclub die de bemanning voorzag van authentieke, op maat gemaakte Middelharnisse visserstruien.

Deze werkwijze heeft de Stichting Visserij Historie Middelharnis een vaste plek gegeven in het culturele aanbod van Goeree-Overflakkee. De stichting hoopt in de toekomst ook aan te sluiten bij evenementen zoals de KunstKijk, met de ambitie om dan een kunstenaar op het schip te laten exposeren. Of het nu gaat om het inrichten van een nautische bibliotheek aan boord of het zeilend houden van maritieme monumenten, de stichting blijft een podium bieden dat het visserijverleden van het eiland levend houdt.