Samenvatting van het voorafgaande: Jeeves is niet blij met Bertie’s nieuwe Tiroler hoed.

Bertie waarschuwt Emerald Stoker, die op weg is naar Totleigh Towers voor de bazige Sir Watkyn aldaar, alsmede de zemelige Madeline Bassett, en de botte Spode (nu: Lord Sidcup). Bertie gaat ook naar Totleigh Towers omdat Madeline heeft gezegd met hem te zullen trouwen als het met Gussie mis mocht lopen, wat hij vreest, en hij wil die twee verzoenen. Als Madeline zegt hem “niet gelukkig te kunnen maken omdat ze van Gussie houdt” strijkt de opgeluchte Bertie haar over de haren tot woede van een (zorgzame? jaloerse?) Spode.

Bertie zegt dat zijn oom Tom (tante Dahlia’s man) het zwarte barnstenen beeldje van Sir Watkyn graag zou hebben.

Gussie lijdt onder het vegetarisch dieet waartoe Madeline hem verplicht. Emerald Stoker blijkt de inval-kok van Totleigh Towers en heeft niertjespastei voor hem in de keuken klaargezet. Bertie wil midden in de nacht daar ook van gaan eten, loopt in het donker de staande klok omver, en wordt samen met Sir Watkyn bedreigd door Bartholomew de hond, tot Stiffy hen bevrijdt. Omdat Stiffy vindt dat Sir Watkyn majoor Plank bedrogen heeft door het zwart-barnstenen beeldje voor een veel te klein bedrag van hem te kopen, vraagt Stiffy aan Bertie om het aan Plank terug te bezorgen.

Samenvatting van het voorafgaande: Jeeves is niet blij met Bertie’s nieuwe Tiroler hoed.

Bertie luncht met Emerald stoker, die op weg is naar Totleigh Towers, Sir Watkyn Bassets huis. Hij waarschuwt haar voor de bazige Sir Watkyn, de zemelige Madeline, en de botte Spode (nu: Lord Sidcup).

Bertie zelf weigert naar Totleigh Towers te gaan om een klusje te doen voor Stiffy Byng. Maar omdat Madeline heeft gezegd met Bertie te zullen trouwen als het met Gussie mis mocht lopen, begint hij te vrezen en gaat toch naar Totleigh Towers om die twee te verzoenen. Madeline klaagt verdrietig hem “niet gelukkig te kunnen maken omdat ze van Gussie houdt”. De opgeluchte Bertie strijkt haar over de haren. Spode bedreigt Bertie als die haar nog eens zou durven aanraken.

Bertie zegt het zwarte barnstenen beeldje van Sir Watkyn Bassett te bewonderen, en dat zijn oom Tom (tante Dahlia’s man) het erg graag zou bezitten. Gussie lijdt eronder dat Madeline hem tot een vegetarisch dieet heeft verplicht. Emerald Stoker blijkt de inval-kok van Totleigh Towers en heeft een koude niertjespastei voor hem in de keuken klaargezet. Bertie wil midden in de nacht daar ook van gaan eten, loopt in het donker de staande klok omver, en komt samen met Sir Watkyn bovenop een hoge kast terecht, bedreigd door Bartholomew de hond, tot uiteindelijk Stiffy eraan komt.

Samenvatting van het voorafgaande: Jeeves is niet blij met de Tiroler hoed die Bertie heeft aangeschaft.

Bertie luncht met Emerald stoker, die op weg is naar Totleigh Towers, Sir Watkyn Bassets huis. Hij probeert haar te waarschuwen voor de bazige Sir Watkyn, de zemelige Madeline, de bijterige Bartholomew de hond, en de botte Spode (nu: Lord Sidcup). Gussie Fink-Nottle blijkt ze al te kennen en aardig te vinden.

Stinker Pinker wil Bertie over halen naar Totleigh Towers te komen om een klusje te doen voor (zijn verloofde) Steffy Byng, maar Bertie weigert. Gussie Fink-Nottle zegt Emerald Stoker aardig te vinden in tegenstelling tot (zijn verloofde) Madeline.

Omdat Madeline ooit gezegd heeft met Bertie te zullen trouwen als haar relatie met Gussie mis mocht lopen, raakt Bertie zeer bevreesd en gaat toch naar Totleigh Towers om te proberen die twee te verzoenen. Madeline blijkt heel verdrietig hem “niet gelukkig te kunnen maken omdat ze van Gussie houdt”. De opgeluchte Bertie troost haar en strijkt haar over de haren. Als fanatieke beschermer van Madeline bedreigt Spode Bertie wanneer die haar nog eens zou durven aanraken.

Bertie zegt het zwarte barnstenen beeldje van Sir Watkyn Bassett te bewonderen, en dat zijn oom Tom (tante Dahlia’s man) het erg graag zou bezitten. Gussie lijdt eronder dat Madeline hem tot een vegetarisch dieet heeft verplicht. Gelukkig heeft de welmenende kokkin van tot Totleigh Towers een koude niertjespastei voor hem in de keuken klaargezet.

Samenvatting van het voorafgaande: Jeeves is niet blij met de blauwe Tiroler hoed die Bertie heeft aangeschaft.

Bertie luncht met Emerald stoker, een Amerikaanse kennis, die op weg is naar Totleigh Towers, het huis van Sir Watkyn Basset. Hij probeert haar te waarschuwen voor de bazige Sir Watkyn, de zemelige Madeline, de bijterige Bartholomew de hond, en de botte Spode (nu: Lord Sidcup). Gussie Fink-Nottle blijkt ze al te kennen en aardig te vinden.

Stinker Pinker wil Bertie over halen naar Totleigh Towers te komen om een klusje te doen voor (zijn verloofde) Steffy Byng, maar Bertie weigert. Gussie Fink-Nottle zegt Emerald Stoker aardig te vinden in tegenstelling tot (zijn verloofde) Madeline. Omdat Madeline ooit gezegd heeft met Bertie te zullen trouwen als haar relatie met Gussie mis mocht lopen, raakt Bertie zeer bevreesd en besluit toch naar Totleigh Towers te gaan om te proberen Gussie en Madeline te verzoenen. Daar blijkt Madeline heel verdrietig dat ze hem “niet gelukkig zou kunnen maken omdat ze van Gussie houdt”. Als de opgeluchte Bertie haar daarbij troost en over de haren strijkt ziet Spode dat en wordt heel kwaad.

Samenvatting van het voorafgaande: Jeeves is kennelijk niet blij met de blauwe Tiroler hoed met roze veer die Bertie in zijn afwezigheid heeft aangeschaft.

Bertie luncht met Emerald stoker, een Amerikaanse kennis, die hem vertelt op weg te zijn naar Totleigh Towers, het huis van Sir Watkyn Basset

Bertie probeert Emerald Stoker te waarschuwen voor de bazige Sir Watkyn, de zemelige Madeline, de bijterige Bartholomew de hond, en de botte Spode (tegenwoordig Lord Sidcup). Gussie Fink-Nottle blijkt ze al eens ontmoet te hebben en aardig te vinden.

Stinker Pinker probeert Bertie over te halen naar Totleigh Towers te komen om een klusje te doen voor (zijn verloofde) Steffy Byng, maar Bertie weigert.

Gussie Fink-Nottle zegt Emerald Stoker aardig te vinden in tegenstelling tot (zijn verloofde) Madeline.

Samenvatting van het voorafgaande: Jeeves is kennelijk niet blij met de blauwe Tiroler hoed met roze veer die Bertie in zijn afwezigheid heeft aangeschaft.

Bertie luncht met Emerald stoker, een Amerikaanse kennis, die hem vertelt op weg te zijn naar Totleigh Towers, het huis van Sir Watkyn Basset

Er zijn vijfendertig korte verhalen over Jeeves & Wooster, verzameld in vier bundels, en daarnaast zijn er elf romans over dat tweetal. Alle korte verhalen zijn inmiddels in het archief van de Modern Dutch Podcast te beluisteren, en van de romans beginnen we vandaag aan de zevende: Blijf lachen, Jeeves (Stiff upper lip, Jeeves). Chronologisch gezien is dat niet de zevende, maar de negende roman, want ik heb er twee overgeslagen: Thank you, Jeeves, vanwege de lange blackface-passage aan het slot, waar ik liever niet aan begin, en Ring for Jeeves, omdat daarin niet Bertie aan het woord is – wat deze romans nu juist zo geestig maakt-, maar een neutrale verteller. Nu is die verteller weliswaar P. G. Wodehouse en blijft ook dat een erg leuk boek, maar hij overtreft zichzelf telkens weer als hij in de huid kruipt van Bertie Wooster. Hij houdt lezer en vertaler in die gedaante wel extra scherp door zijn hutspot of macedoine van jargons, groepstalen en bubblespeak, door eindeloze verbasterde citaten en anachronistische formuleringen – maar dat is nu juist de aardigheid.

Ook in dit boek wordt er weer volop gegoocheld met de personages, het plot en met de taal, zozeer zelfs dat de Nederlandse titel bijna het tegenoverstelde is gaan betekenen van de Engelse, maar wie goed oplet merkt waarom het nodig is, en toch weer klopt.

Samenvatting van het voorafgaande: Freddie Threepwood reist naar Amerika om een bestelling van hondenvoer los te peuteren van Arnold Pinkney, van Pinkney’s Warenhuizen, die op hetzelfde schip reist, met zijn dochter Arlene.

Freddie’s rijke vriend, Judson Phipps, ook aan boord, is bang dat hij de mooie Arlene Pinkney ten huwelijk zal vragen, die hij eigenlijk niet wil trouwen.

Judson’s zus Julie Cheever, verloofd met Mr Pinkney heeft een diamanten ketting aan Judson meegegeven om die door Pinkney de VS te laten binnensmokkelen.

Een andere vriend, Joe Cardinal, heeft zijn baantje bij een bank opgezegd om mee te kunnen reizen teneinde Mr Pinkney’s secretaresse Dinah Biddle het hof te kunnen maken. Pinkney is Joe’s oom en heeft diens erfenis in bewaring.

Judson vraagt – op Freddie’s advies – Dinah om bij hem in de buurt te blijven om te voorkomen dat hij Arlene ten huwelijk vraagt. Arlene vraagt Joe hetzelfde m.b.t. Judson, bang dat ze hem om zijn geld zal accepteren. Joe heeft het opgegeven Dinah het hof te maken, omdat ze steeds samen is met Judson.

Freddie realiseert zich dat Joe niet begrijpt waarom Dinah steeds samen is met Judson. Freddie legt hen de situatie uit en Joe kust Dinah. Mr Pinkney wil nog steeds Joe zijn geld niet geven. Judson overhandigt Mr Pinkney de diamanten ketting waarvan Julie wil dat Pinkney hem Amerika binnensmokkelt.