ทำไมเราถึงรู้สึกผิด...แค่เพราะอยากพัก?
พักไม่ได้แปลว่าแพ้
และการหยุด...อาจเป็นหนทางเดียวที่ทำให้เราไปต่อได้อย่างแท้จริง

ลองหยุดเพื่อฟังใจตัวเองดูสักครั้ง — ใจคุณอาจกำลังพูดเบา ๆ ว่า "แค่นี้ก็พอแล้ว"

เคยไหม…ต้องพยายามอธิบายตัวเองให้ใครสักคนเข้าใจ
ทั้งที่ในใจเราแค่ “อยากอยู่เงียบ ๆ” และ “อยากพอแล้วกับความพยายาม”

ในโลกที่แข่งขันกันตลอดเวลา
มีบางคนที่อยาก “หยุด” แต่กลัวจะถูกมองว่า “แพ้”
แต่ธรรมะไม่ได้สอนให้เราชนะทุกอย่าง
ธรรมะสอนให้เรา “รู้ทันใจ” และ “ยอมรับความจริง” แบบไม่ต้องกดทับตัวเอง

บางครั้ง...การยอมรับว่า
"ฉันเหนื่อยแล้ว"
"ฉันยังไม่พร้อม"
"ฉันผิดพลาดได้"
คือการเดินออกมาจากกรอบความคาดหวังของโลก
แล้วเลือกอยู่กับใจเรา...อย่างเมตตา

เราจึงไม่ต้องพยายามเอาชนะทุกสถานการณ์
แต่ขอแค่ “ไม่แพ้ใจตัวเอง”…ก็เพียงพอแล้ว

เพราะที่สุดของการชนะ คือการวางได้ต่างหาก...

เคยไหม...ที่เสียงในหัวมันดังเกินไป?
ความคิดบางอย่าง ทำให้เรารู้สึกเศร้า โกรธ หรือไม่ดีพอ ทั้งที่จริงแล้ว...เราคือผู้ฟัง ไม่ใช่ผู้พูดเหล่านั้น
ในตอนนี้ เราจะพาคุณกลับมาเข้าใจความจริงว่า "ความคิด" คือสิ่งที่เกิดขึ้น...แต่ไม่ใช่ตัวเรา
ขอเพียง "รู้ทัน" ก็ไม่ต้องวิ่งหนี และไม่ต้องติดกับดักของมันอีกต่อไป

“คุณเคยมีความคิดที่ทำให้รู้สึกเจ็บปวด โดยไม่รู้ว่ามันมาจากไหนไหม? แล้วคุณจัดการกับมันยังไง?”

บางความสุข…ไม่ต้องมีใครเข้าใจ
ไม่ต้องอธิบายให้ใครฟัง
แค่ใจเราสงบ และไม่เบียดเบียนใคร ก็พอแล้ว

ฟังพอดแคสต์นี้ เพื่อกลับมาอยู่กับความสุขเล็ก ๆ
ที่ “ไม่มีใครรู้…แต่มันลึกมาก”

EP.3 จากรายการ “ธรรมะในใจเรา”
ฟังได้ทุกที่ที่คุณอยากอยู่กับใจตัวเอง

บางครั้ง…เรารู้สึกไม่พอ

ไม่ใช่เพราะเราขาดอะไร

แต่เพราะเรากำลัง “เปรียบเทียบตัวเอง” กับใครบางคน

ตอนนี้จะชวนคุณกลับมาอยู่กับตัวเองอย่างเข้าใจ

ไม่ต้องวิ่งแข่ง ไม่ต้องดีเท่าคนอื่น

แค่ยอมรับว่า…

เราไม่ต้องเก่งกว่าใคร

แค่ “เข้าใจตัวเอง” ก็พอ

ฟังเสียงในใจ...ให้ชัด

แล้วคุณจะเห็นคุณค่าของตัวเอง โดยไม่ต้องยืมสายตาใคร

บางเรื่องในอดีต...เราอาจไม่ลืม
บางแผล...ยังไม่หาย

แต่การเยียวยา…ไม่ใช่การลืม
และความเข้มแข็ง…ไม่ใช่การฝืน

ตอนนี้จะชวนคุณกลับมาอยู่กับ "ปัจจุบัน"
ด้วยสติ ความอ่อนโยน และความเข้าใจ

เพราะก้าวที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่ก้าวที่ไกล
แต่อาจเป็นก้าวที่เรายอมวาง…และให้อภัยตัวเอง