Eylem içinde olmamız anda olmamızın koşullarındandır. Eylemsizlik bizi her şeyden uzak tutar. Ritim özel bir eylem biçimi olarak doğada, bedenimizde ve tüm eylemlerimizde bulunur ve dolayısı ile bizi anda tutar.

Sürpriz anı belirsizliğin olduğu ve içinde esasen eylencenin de barınabileceği bir zaman dilimini tarifler. Süpriz anına katlanabilmek yaşamda doyumun ve eğlencenin kapılarını açarak bizi ana getirir.

Anda olmak için sürece güvenmek gerekir. Sürece güvenmek bizim için daha çabasız bir anda oluşu tarifler ve teslimiyetten biraz faklıdır.

Kader, andaki seçimlerimizin bizi sürüklediği yerdir ve dolayısı ile seçimlerimiz kaderimizi büyük oranda belirlerler.

Empati karşımızdaki ile rol değiştirme becerisidir ve bu durum karşılıklı olunca Tele adını verdiğimiz özelliğimiz devreye girer ve birbirimizi bilir hale geliriz. Tele bizim bilgi alabilme becerimizdir ve duyular, sezgiler yani sağ beyin üstünden çalışır ve anda olabilmenin koşuludur.

Kendimizle kurduğumuz tele ilişkisine oto-tele adı verilir ve bu şekilde organlarımızın ve tüm bedenimizin ihtiyaçlarına kulak verebiliriz ve bu da sağlığımızı korumamıza yardımcı olur.

An yaşanırken bir diğer an asla düşünülmez ve dolayısıyla kişi ölüm anında sadece bir an yaşayabilir ve an bilgisi bize değişimin ve andan ana geçişin doğanın bir sistemi olduğunu söylemektedir ve bu bilgi ölüm anının bir başka ana geçiş olduğu konusunda sağlam fikirler vermektedir. Bu ölümsüzlük olabilir.

Anda olan kişi o anda olup bitenleri hisseder ve sezer. Sezgilerimize güvenmediğimizde önemli bir hazineyi çöpe atıyor olabiliriz. Einstein: "Sezgisel akıl kutsal bir armağandır ve rasyonel akıl ise sadık bir hizmetkardır. Hizmetkarı onurlandıran ve armağanı unutan bir toplum yarattık" demektedir. Kontrol sezginin ve anın düşmanıdır.

Gerçeğin aranması ancak ve ancak anda olanaklı olabilir. Bilgi anda saklıdır.

Yaşamda rolümüzün olmadığı bir an yoktur o nedenle rolleri ile barışık olanlar daha fazla anda olma becerisine sahip olabilirler.

Herkes herkesle ve herşey herşeyle bağlantılıdır aksine inanmak bugünkü tüm felaketlerin sebebidir ve aynı zaman da bu bağlantısızlık anda olmamızın önünde engel oluşturur. Çünkü uzak kalmaya çalışmak ile anda olmaya çalışmak birbirinin tam da zıt katagorileridir.

Geçmiş ve gelecek ölüdür. Ancak şimdinin için an varolabilir. Şimdiki zaman andan oldukça farklıdır. Bir filmi tekrar izlerken şimdideyiz ama karşılıklı bir etkileşim ve dolayısıyla bizim o zaman dilimde bir fonksiyonumuz olmadığı için o bir anda olma deneyimi değildir. Geçmişte bitmemiş işleri olanlar anda olmakta zorlanırlar.

Anda spontan dikkatimiz gerekli veriyi toplar ve esasen anda olan ve bilinç eşiğimiz dışında kalanları da gerektiği zaman zihin çağırabilir. Böylece anda olmak bize tüm bilginin kapılarını aralar. Zamansızlık akışta olmanın bir başka tanımıdır.

Anda olmak biz zamansız olmaya ya da tüm zamanlarda geçerli olan bir yapıya ulaşmamız için büyük bir yardımcıdır. Zaman bir kurtarıcıdır an ise onun en güçlü ilacıdır.

Yaşam büyük oranda belirsizlikilkesi üstünde durur. Belirsilikle uyumlu olabilmemiz ya da bahsedebilmemiz için spontanite faktörü ile donatılmış durumdayız. Yaratıcılığımız, spontan bir tarz ile belirsizliğin içinde bizim için doğru olan davranışları sergileyebilmemize yardım eder. Spontanite eski durumlar yeni, yeni durumlara uygun tepkiler verebilme becerisidir. Anda olmak için mutlaka spontan olmamız gerekir ve tersi de doğrudur.

Eğer kendinizi spontan ve yaratıcı buluyorsanız çoğu zaman andasınız demektir. Yaratıcılık geçmişte ya da gelecekte ortaya çıkamaz. Spontan yaratım anı ancak ve ancak anda olanaklı olabilmektedir. Anda olan kişi kendi potansiyelini en üst düzeyde keşfetmiş olabilecektir ve bunun için cesarete ihtiyaç vardır. Çocuklar korkutularak spontanitelerinden uzaklaştırılırlar ve bu onlar için acılı ve zor bir yaşamı hazırlar.

Anda olabilmek için durabilmeyi bilmek gerekmektedir. Çağımızdaki hız bizi andan ana sürüklemektedir ve bu durum esasen anın kendine has süresini bozmaktadır. Tıpkı dikkat dağınıklığı olan bireylere dönmüş durumdayız. Gerçek anlamda hızlı olabilmek için yavaşlamayı ve hatta durmayı öğrenmeliyiz. Hissedebilmek belli bir zaman ihtiyaç gösterir.

Beklentilerimiz anda olmayı zorlaştırabilir. Çoğu zaman beklenti olacak olanın düşmanı olabilir. Beklentiyle bakan göz yarı kördür diyebiliriz.

Kişiler arası ilişkilerde olumsuz duygular bağımlılığa olumlu duygular ise bağlılığa yol açarlar. Duygular ile aramız iyi ise anda olabilme şansımız ve gücümüz artacaktır.

Herkes yaşamı boyunca anlam bilgisini arar, anlamsız gelen herşey bizim için değersizdir. Anlamı kaybetmek yaşam ile bağımızın kopmasına sebep olabilir. İnançlarımız anlam bilgisi ile varolabilirler. Bilgi bizim anlam yaratabilmemize yardımcı olur. Esasen an içinde sonsuz olanakları barındırır. Anlam bir yerde anın tanımıdır denilebilir. İnanç anlamı, anlam hedefi, heder ise isteği doğurur ve bu süreç anlamlı ve doyumlu bir yaşam sürmemize yardımcı olur. Anlamak bilgiyi ana indirmek anlamına gelmektedir ki bunun için anda olmak zorunluluğu vardır. Bilgi esasen inançtan sonra gelir. Önce bilmek ve sonra inanmak model toplumun tutumu olsa da tüm bilim adamları aradıkları şeyi bulacaklarına inanıyorlardı.

An yaşamımızda bulunan tek gerçek ve canlı zaman dilimidir. An bilgisi içinde nasıl yaşanacağına dair önemli sırları barındırır. Anda olmak ve anlık yaşamak birbirlerinden çok farklı olgulardır. An içinde akıl ve spontaniteyi barındırır ve yaratıcılık ile bezenir. Anlık yaşamak ise fevri davranış ya da kontrolsüz tepkiler, eylemler ve kararlar olarak anlaşılmalıdır. Anda eğlence ve yaşamdan tad alma vardır ve bu durum yaşam için vargeçilmezidir. Geçmiş ve gelecek canlı değildir ve zihin geçmiş ya da gelecekte durursa ya depresyon ya da kaygı üretecektir ve bu duygular hem anda olmamızı bozar hem de doyumlu bir yaşam sürmemizin önünde engel oluşturular. Maddenin atomu ne ise zamanın içindeki an da odur. An bilgisini anlamak ve anda olabilmeyi becermek hemen hemen doğru ve sağlıklı yaşamak ile eşdeğerdir denilebilir.