Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το πώς το άγχος μετατρέπεται σε σωματικό σύμπτωμα, γιατί μια κρίση πανικού μοιάζει τόσο έντονη και απειλητική και τι πραγματικά συμβαίνει τη στιγμή που το σώμα “παίρνει τον έλεγχο”. Συζητάμε τη σχέση ανάμεσα στον έλεγχο, την πίεση της καθημερινότητας και την ανάγκη του οργανισμού να προστατευτεί, καθώς και τον ρόλο της κατανόησης και της αποδοχής στη διαχείριση αυτών των εμπειριών.

Ο ναρκισσισμός είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται υπερβολικά, συχνά λάθος και σχεδόν πάντα ως κατηγορία.
Σε αυτό το επεισόδιο προσπαθούμε να απομακρυνθούμε από τα εύκολα συμπεράσματα και να δούμε τι πραγματικά σημαίνει ναρκισσισμός: πότε μιλάμε για χαρακτηριστικά προσωπικότητας, πότε για άμυνες και πότε για κάτι πιο βαθύ και δομικό.

Μιλάμε για το πώς γεννιέται ο ναρκισσισμός, πώς εκδηλώνεται στις σχέσεις & γιατί συχνά μπερδεύεται με την αυτοπεποίθηση.
Ένα επεισόδιο χωρίς διαγνώσεις, χωρίς ετικέτες, αλλά με στόχο την κατανόηση, πρώτα του εαυτού μας και μετά των ανθρώπων γύρω μας.

Στο σημερινό επεισόδιο ανοίγουμε ένα θέμα που αφορά πολύ περισσότερους απ’ όσο νομίζουμε: τον εθισμό, ιδιαίτερα στο αλκοόλ και στην κάνναβη. Μιλάμε για το πότε μια συνήθεια λειτουργεί σαν παρέα, σαν χαλάρωση ή σαν απόσπαση, και πότε αρχίζει σιγά-σιγά να γίνεται μηχανισμός εξάρτησης.

Συζητάμε τι ρόλο παίζουν η ψυχολογία, το περιβάλλον, οι άμυνες και τα μοτίβα συμπεριφοράς.

Μοιραζόμαστε επίσης την οπτική του θεραπευτή: πώς βλέπει ένας ειδικός την εξάρτηση και τι πραγματικά σημαίνει η διαδικασία επανόρθωσης, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς ντροπή.

Ένα επεισόδιο ανθρώπινο, καθαρό και ειλικρινές, για όσους θέλουν να καταλάβουν λίγο καλύτερα τον εαυτό τους, τις ανάγκες τους και τις σχέσεις τους με τις “καλές” και “κακές” συνήθειες της καθημερινότητας.

Στο σημερινό επεισόδιο μιλάμε για το άγχος της διαρκούς αυτοβελτίωσης, αυτή την αόρατη πίεση να είμαστε συνέχεια «σε δουλειά», σε εξέλιξη, σε θεραπεία, σε διάβασμα, σε προσπάθεια. Πότε η ανάγκη για βελτίωση μάς οδηγεί πραγματικά μπροστά και πότε γίνεται μια ακόμη πηγή στρες;

Μέσα από τη συζήτηση ανοίγουμε και το θέμα της θεραπευτικής διαδικασίας:

τι σημαίνει στην πράξη, τι δεν είναι, και πώς την βιώνει ένας θεραπευτής από μέσα.

Ένα επεισόδιο για όποιον κουράστηκε να προσπαθεί «να γίνει καλύτερος» χωρίς να ξέρει γιατί.

Ή για όποιον απλώς θέλει μια πιο αληθινή ματιά στο τι σημαίνει να δουλεύεις με τον εαυτό σου.

Επιπλέον, στις 8 Δεκεμβρίου ξεκινά ο νέος κύκλος ομαδικών ψυχοεκπαιδευτικών συναντήσεων με συντονιστή τον ψυχίατρο - ψυχοθεραπευτή Γιάννη Γενάρη. Οι συναντήσεις πραγματοποιούνται online, σε μικρή ομάδα, με πρακτικά εργαλεία και καθοδήγηση.

Μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή συμπληρώνοντας τη φόρμα στο genaris.gr.

Σε αυτό το –ίσως πιο δύσκολο– επεισόδιο της πρώτης σεζόν, μιλάμε για το πένθος. Τι σημαίνει πραγματικά να θρηνείς μια απώλεια; Πώς βιώνεται το πένθος και γιατί δεν μοιάζει ποτέ ίδιο σε δύο ανθρώπους; Πότε “πρέπει” να προχωρήσεις και πότε απλώς να σταθείς ακίνητος;

Μιλάμε για το τι σημαίνει να είσαι δίπλα σε κάποιον που πενθεί, πώς μπορείς να σταθείς με τρόπο που δεν είναι τοξικά θετικός, ούτε αμήχανα σιωπηλός. Μοιραζόμαστε σκέψεις, ερωτήματα και προσωπικά βιώματα γύρω από την απώλεια – είτε αυτή αφορά θάνατο, είτε το τέλος μιας σχέσης, είτε μια ζωή που δεν είναι πια εκεί.

Για όσους πενθούν. Για όσους δεν ξέρουν πώς να σταθούν δίπλα σε κάποιον που πενθεί. Για όλους μας.

Ψάχνοντας να γράψω μια περιγραφή για αυτό το επεισόδιο, πολλές σκέψεις ήρθαν στο μυαλό και στο πληκτρολόγιό μου. Σβήσε – γράψε, κόψε – ράψε… Κατέληξα στα εξής:

Η φιλία μεγαλώνει και ωριμάζει όπως κι εμείς; Είναι τέχνη το να μπορείς να είσαι φίλος με κάποιον; Αλλά, πως να είσαι φίλος με κάποιον όταν δεν είσαι φίλος με τον ίδιο σου τον εαυτό; Ίσως να είναι αυτός ο πιο πολύτιμος δεσμός που μπορούμε να δημιουργήσουμε με κάποιον άνθρωπο; Και αν ναι, λες να φταίει που δεν εκτίθεται σε συναισθήματα που μόνο άγρια ένστικτα αναδεικνύουν; Όπως έρωτες, μητρικά και άλλα τέτοια μυστήρια της φύσης;

Και τελικά, how to keep this real; For real & όχι for insta reel; Πώς κρατάμε τις φιλίες μας ζωντανές και θεραπευτικές στην ενήλικη ζωή; Πώς αγαπάμε τους φίλους μας χωρίς να τους πονάμε; Πώς μένουν δίπλα μας, ακόμη κι όταν όλα αλλάζουν — ακόμη κι εμείς οι ίδιοι;

Κάποια από αυτά, ίσως όχι όλα, αλλά και πολλά ακόμη ερωτήματα βρίσκουν απαντήσεις σε αυτό το επεισόδιο από τον έναν και μοναδικό Γιάννη Γενάρη.

Απολαύστε υπεύθυνα!

Στο προηγούμενο επεισόδιο μιλήσαμε για τη φθορά μέσα στη σχέση και το πώς μπορούμε να την αναγνωρίσουμε, να την κατανοήσουμε και –αν η σχέση αξίζει– να προσπαθήσουμε να τη φροντίσουμε.

Όμως δεν είναι όλες οι σχέσεις φτιαγμένες για να κρατούν. Και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

Σε αυτό το επεισόδιο, εστιάζουμε στη στιγμή που καταλαβαίνουμε ότι μια σχέση έχει ολοκληρωθεί.

Πώς το συνειδητοποιούμε; Πώς παίρνουμε την απόφαση να το κάνουμε πράξη;

Και, το πιο δύσκολο ίσως: πώς το επικοινωνούμε – στον σύντροφό μας, στα παιδιά μας (αν υπάρχουν), στους φίλους και την οικογένειά μας.

Μιλάμε για όλα όσα ακολουθούν: τις πρακτικές δυσκολίες, τις συναισθηματικές εκκρεμότητες, το πένθος της απώλειας, αλλά και τη δύναμη που χρειάζεται για να προχωρήσουμε.

Ένα επεισόδιο-οδηγός για όσους βρίσκονται στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος ενός χωρισμού.

🎙 Με τον Γιάννη Γενάρη και την Αναστασία Κατζικά.

Η φθορά σε μια σχέση δεν συμβαίνει ξαφνικά. Είναι συχνά το αποτέλεσμα της επανάληψης, της αδιερεύνητης συνήθειας, της σιωπής.

Σχέσεις που ξεκίνησαν με έντονο συναίσθημα, χάνουν με τον καιρό τη ζωντάνια τους, καθώς ο ρυθμός της καθημερινότητας, τα άλυτα θέματα και η σταδιακή απώλεια σύνδεσης αφήνουν το αποτύπωμά τους.

Σε αυτό το επεισόδιο, μαζί με τον ψυχίατρο Γιάννη Γενάρη, μιλάμε για:

– Τι σημαίνει «φθορά» στη δυναμική ενός ζευγαριού

– Πότε η απομάκρυνση είναι αναστρέψιμη

– Και αν μπορεί η επιθυμία, η οικειότητα και η σύνδεση να ξαναγεννηθούν, ακόμα και μετά από χρόνια.

Μια συζήτηση για εκείνους που δεν θέλουν απλώς να μένουν σε μια σχέση, αλλά να είναι παρόντες μέσα της.